LUX MAGAZYN 1/2018
Koniec Wi-Fi początek Li-Fi ?
Dołącz do naszej społeczności
19 lis 2015 / lednews /

SYSTEM HANDLU EMISJAMI

Głównym instrumentem unijnej polityki ekologicznej jest System Handlu Emisjami, służący do ograniczenia emisji zanieczyszczeń. Jego wdrożenie stanowi realizację postanowień protokołu z Kioto, zgodnie z którym kraje, które go ratyfikowały, zobowiązują się do redukcji własnych emisji o wynegocjowane wartości gazów powodujących efekt cieplarniany. Podstawy prawne dla zarządzania emisjami stanowią: dyrektywa EU ETS (Dyrektywa 2003/87/WE zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych) i tzw. decyzja non ETS (decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych).

Jak to działa?
Limity ilości rozdysponowanych uprawnień do emisji dwutlenku węgla stwarzają deficyt potrzebny do wytworzenia wymiany handlowej. Handel emisjami ma zapewniać elastyczną i opłacalną redukcję emisji oraz przechodzenie w bardziej efektywne technologie. 
Przedsiębiorstwa, które utrzymają emisje poniżej przyznanych pułapów, mogą sprzedać nadwyżki uprawnień. Istotą handlu emisjami jest fakt, iż cena nie będzie regulowana - ma ją dyktować jedynie podaż i popyt w danym okresie. Ponadto inwestowanie w redukcję emisji ma być zawsze opłacalne. Jeśli cena uprawnień będzie wyższa niż koszt przedsięwzięcia redukującego emisję, przedsiębiorstwo zarobi sprzedając uprawnienia - zaś do samego nabywania i zbywania uprawnień uprawnione byłyby nie tylko objęte systemem przedsiębiorstwa, ale także inne podmioty, np. wyspecjalizowane firmy (system giełdowy) czy przedstawiciele (w ramach rynku pozagiełdowego OTC).

Okresy handlowe

System handlu emisjami jest wdrażany etapami. Po fazie pilotażowej (lata 2005-2007), która służyła głównie zebraniu i weryfikacji danych, nastąpił tzw. "pierwszy okres zobowiązań", czyli etap, w którym wymagano od państw członkowskich redukcji emisji dwutlenku węgla. Komisja Europejska obniżyła wysokość dozwolonych przydziałów, tak aby w pierwszym trzyletnim okresie rozliczeniowym państwa członkowskie dokonywały alokacji nie mniej niż 95% uprawnień do emisji bezpłatnie. W kolejnym etapie, który rozpoczął się 1 stycznia 2008 r., odsetek ten zmniejszył się do 90%. Chodziło o określenie maksymalnej wielkości uprawnień do emisji, jaka może być alokowana w drodze aukcji.

Kolejnym krokiem było ustanowienie aukcji, jako podstawowej metody rozdziału uprawnień do emisji. Obecnie znajdujemy się w tuż przed trzecim okresie rozliczeniowym, przypadającym na lata 2013-2020. Uczestnicy systemu, zamiast otrzymywać uprawnienia bezpłatnie, będą musieli kupować je na specjalnie organizowanych aukcjach. 

Góra
Komentarze
Brak komentarzy, podziel się swoją opinią jako pierwszy....
Katalog Firm
Realizacje firm

Kalendarium

mar
20
AMPER 2018
Targi AMPER zaliczają się do najważniejszych imprez targowych w branży elektrotechnicznej i elektronicznej w regionie Europy Środkowej i Wschodniej.